برنامه شگفت‌انگیز افزایش امینت رمزارها؛ بررسی تکنولوژی امنیت کیف پول ها در آینده

همانطور که بیان کردیم کاربران باوجود کیف‌پول‌های ارزدیجیتال می‌توانند ارزهای خود را ارسال، دریافت و ذخیره کنند یعنی اگر کاربر بخواد یک رمزارز برای مثال بیت بیت کوین (BTC)، تتر (USDT)، اتریوم (ETH) و غیره خریداری کند باید یک کیف پول ارزدیجیتال داشته باشد.

این کیف‌پول‌های ارزدیجیتال از دو کلید خصوصی و عمومی تشکیل شده‌اند:

1. کلید عمومی (Public Key): آدرس کیف پول است و مشابه شماره حساب است که می‌توان آن را در اختیار دیگران قرار داد.
2. کلید خصوصی (Private Key): یک متن رشته‌ای متشکل از حروف و عدد است که نباید دردسترس عموم قرار بگیرد و صرفا متعلق به یک نفر است. در واقع پس از آنکه تراکنش توسط کلید خصوصی امضا شد، به بلاک‌چین ارسال شده و نوده‌ها با استفاده از کلید عمومی، امضای تراکنش را صحت‌سنجی می‌کنند تا مشخص شود امضا کننده همان شخص است.)

اما طریقه فعالیت این کیف‌پول‌ها به این صورت است که اگر شخصی بخواهد بیت‌کوین به ولت شما ارسال کند، مالکیت بیت‌کوین مفروض را به آدرس کیف پول شما امضا می‌کند. (فقط دارنده کلید خصوصی می‌تواند تراکنش‌ها را امضا کند)

در قدم بعدی برای آنکه شما بتوانید از بیت‌کوین ارسالی استفاده کنید، باید کلید خصوصی ذخیره شده در کیف پولتان با کلید عمومی (مقصود آدرس کیف پول است) که ارزدیجتال به آن وارد شده، تطابق داشته باشد. در این صورت موجودی ولت شما افزایش پیدا می‌کند.